ŻYĆ, BĘDĄC KOCHANYM
Iz 55,1-3 / Ps 145 / Rz 8,35.37-39 / Mt 14,13-21

Krzysztof Popławski OP

Wiemy, jaką traumą jest brak doświadczenia miłości w życiu. Ile jest nieszczęśliwych osób, które począwszy od dzieciństwa, nie otrzymując miłości od najbliższych, bądź otrzymując ją warunkowo, aż po życie dorosłe borykają się z brakiem poczucia wartości, nieumiejętnością zaufania, niepewnością, wchodzeniem w toksyczne relacje. Brak miłości wniesiony w życie ma w sobie coś z niewoli, bo to miłość czyni nas wolnymi.

Święty Paweł mówi o głębokim doświadczeniu, jakie towarzyszyło tym, którzy otworzyli się w pełni na Chrystusa. W przeróżnych, nawet najtrudniejszych doświadczeniach „odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował” (Rz 8,37). Pojawia się jednak pytanie: Co to właściwie znaczy „otworzyć się w pełni na Chrystusa, by doświadczyć, że jesteśmy umiłowani”? Poszukajmy odpowiedzi w czytaniach z Księgi Izajasza i z Ewangelii.

U proroka Izajasza Bóg mówi: „Przyjdźcie (…) choć nie macie pieniędzy (…) Nakłońcie wasze ucho i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza żyć będzie” (Iz 55,1.3). Nie trzeba nic mieć, by iść do Boga. I podobnie w Ewangelii Jezus mówi do uczniów: „Wy dajcie im jeść” (Mt 14,16), i odpowiedź uczniów, nasza odpowiedź, brzmi: „Przecież nic nie mamy”. Ale to „nic” włożone w ręce Jezusa „karmi” tysiące. I chociaż zwykle teksty te odnoszono do Eucharystii, to możemy też w ich kontekście powiedzieć, że jesteśmy obdarowani za darmo miłością Boga w Trójcy!

Mamy więc żyć tak, jak ktoś kochany przez Boga. Czyli jak? Przestać się lękać o siebie, dawać to „nic”, które mamy w rękach, przestać bez końca rozważać swoje rany, wracać do Bożego słowa i sakramentów, mieć czas na adorację oraz myśleć i działać według tego, co napisał Benedykt XVI w encyklice Deus caritas est: „Możemy mieć udział w kształtowaniu lepszego świata jedynie wtedy, gdy spełniamy dobro teraz i osobiście, wszędzie tam, gdzie możemy” (31). Spełniając dobro teraz i osobiście, wolni od nas samych, dostrzegamy, że jesteśmy kochani za darmo i że Bóg idzie z nami! 


Krzysztof Popławski OP - ur. 1964, dominikanin, przez trzy lata misjonarz na Tajwanie i w Chinach, w latach 2006?2014 prowincjał polskich dominikanów, obecnie jest socjuszem generała zakonu ds. Europy Wschodniej i Środkowej, autor m.in. "Roku taty" i "Oczka. Miniatur (anty)klerykalnych". Mieszka w Rzymie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

KOŚCIÓŁ WINNICĄ

Dziękujemy, że nas wybrałeś

Ikona Dobrego Pasterza

Znaki pamięci i nadziei

Może się narodzić wszędzie


komentarze



Facebook