Archwium > Numer 460 (12/2011) > Krzywda i przebaczenie > DZIĘKUJĘ BOGU, KIMKOLWIEK ON JEST

DZIĘKUJĘ BOGU, KIMKOLWIEK ON JEST
Właz kanału wychodził na jakieś podwórko. Oślepiło mnie światło, którego nie widziałam ponad rok. Mój brat zaczął krzyczeć, że chce wracać do kanałów.

Na początku stycznia na ekrany kin wejdzie film Agnieszki Holland zatytułowany W ciemnościach. Jest to opowieść o losach kilkunastu Żydów, którzy po likwidacji getta we Lwowie schronili się w kanałach. Żyli tam przez 14 miesięcy. Przetrwali wyłącznie dzięki pomocy Polaka Leopolda Sochy – lwowskiego kanalarza, który za sporą sumę pieniędzy zgodził się im pomóc. Wśród ukrywających się była mała dziewczynka Krystyna Chiger. Miała wówczas osiem lat. Swoje wspomnienia z tamtego czasu spisała w książce zatytułowanej Dziewczynka w zielonym sweterku. Kilka tygodni temu odwiedziła Polskę. Spotkaliśmy się w kawiarni na Kanoniczej w Krakowie.

Przyjazd do Polski to dla pani powrót do złych wspomnień czy też do tych dobrych? Które uczucie dominuje?

Obydwa. Nie da się zapomnieć tego, co było, zła, które nam wyrządzono, okrucieństwa, z jakim nas traktowano. Ale na szczęście mam dużo dobrych wspomnień, przede wszystkim związanych z Leopoldem Sochą, który uratował nam życie, opiekując się moją rodziną przez 14 miesięcy w kanałach. Miłe wspomnienia dotyczą też lat, kiedy mieszkałam w Krakowie.

To bardzo piękne miasto. Chodziłam tu do szkoły, zaczęłam studia, mam tu koleżanki i kolegów.

Język polski przez wiele lat był jedynym, który znałam. Mówiłam po polsku, czytałam po polsku, myślałam po polsku, śniłam po polsku. W 1957 roku wyjechałam do Izraela i wtedy nauczyłam się hebrajskiego i angielskiego. Gdy już mieszkałam w Stanach Zjednoczonych, znajomy profesor mi powiedział: przestań myśleć po polsku i zacznij myśleć po angielsku, bo inaczej ni (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Krystyna Chiger - ur. 1935 we Lwowie. W 1943 roku po likwidacji getta ukrywała się z rodzicami w kanałach Lwowa. Wspomnienia z tamtych lat opisała w książce "Dziewczynka w zielonym sweterku". Po wojnie przez 12 lat mieszkała w Krakowie, w 1957 roku wyemigrowała z rodzicami do Izraela. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. (wszystkie teksty tego autora)

Katarzyna Kolska - dziennikarka, zastępca redaktora naczelnego miesięcznika "W drodze", absolwentka filologii polskiej i teologii, przez 13 lat pracowała w poznańskim oddziale "Gazety Wyborczej", autorka kilku książek, m.in. "Modlitwa poranna i wieczorna" (Olimp Media 2008) i "Moje dziecko gdzieś na mnie czeka. Opowieści o adopcjach" (Znak 2011, Wydawnictwo W drodze 2016). Jest mężatką, ma dwóch synów, mieszka w Poznaniu. (wszystkich teksty tego autora)

Paweł Kozacki OP - ur. 1965, prowincjał polskich dominikanów, duszpasterz, przez wiele lat redaktor naczelny miesięcznika "W drodze". Mieszka w Warszawie (wszystkich teksty tego autora)

     


zobacz także

Wycinek życia?

Co się stało z naszą klasą

A gdy będziemy razem w niebie

Z JEDNEGO GARNKA

Jeszcze mniej niż nic


komentarze



Facebook